Na wypadek, gdyby ktoś nie znał tej piosenki z „długą brodą”, dołączam link do strony z podkładem muzycznym: http://aja123.id.joe.pl/mp3-muzyka_52350-kolczasty-jez.Skoro piosenka jest o jeżu, to nietrudno się domyślić, że zaproponuję wykonanie z dziećmi jeżowej rodzinki (prace grupowe stanowią bardzo oryginalną dekorację zarówno w przedszkolu, jak i w szkole). Zanim rozpoczniemy działalność plastyczną, wprowadźmy dzieci w temat poprzez zabawy rytmiczno-muzyczne.
ZABAWY RYTMICZNE
Dzieci stoją w kole i rytmicznie wyklaskują słowa pierwszej zwrotki (nie śpiewają) – pierwsze dwa wersy klaszczą, trzeci – grożą palcem, a na czwarty wers – wskazują wyciągniętą przed siebie ręką różne osoby z koła. Następnie cały wierszyk powtarzają w tym samym układzie, ale poruszając się w kole w jednym kierunku.
ZABAWY PRZY MUZYCE
Dzieci śpiewają piosenkę na podkładzie muzycznym i jednocześnie pokazują to samo co podczas wierszyka (kiedy dobrze opanują tekst, można wprowadzić bardziej skomplikowane ruchy – jak przy pląsie, do każdej zwrotki inny ruch), np.:
- A w ogrodzie jeżyk śpi – podkładają dwie dłonie pod głowę i udają, że śpią;
- Zbudź się, jeżu, zbudź – łapią partnera po prawej stronie za ramiona i lekko nim potrząsają jak przy budzeniu;
- Lecz nie podam ręki ci – pokazują ręką, że się na coś nie zgadzają;
- bo mnie będziesz kłuć – rozkładają palec środkowy i wskazujący jak dwa duże kolce lub rozszerzają wszystkie palce jak kolce jeża;
- podczas refrenu dzieci chodzą po sali na czworakach, udając małe jeże.
JEŻ PLASTYCZNY
Materiały potrzebne dla jednego dziecka: kartka szarego papieru formatu A4, dwie kartki szarego papieru formatu A5, kartka biała formatu A4, klej, nożyczki, dwa kolory olejnych pasteli: ciemny zielony/zgniłozielony i czarny/ brązowy, wycięte kółko z dziurkacza, taśma malarska
Przebieg pracy:
Każde dziecko otrzymuje kartkę szarego papieru formatu A5 – wypowiadając rytmicznie słowa wierszyka (pierwsza zwrotka piosenki), zgniata ją i rozprostowuje (dwa wersy – zgniatanie, trzeci i czwarty – rozprostowywanie kartki). Tę czynność powtarzamy trzy razy z różnym tempem lub intonacją głosu.Każdą z tych kartek przyklejamy za pomocą taśmy malarskiej do blatu stolika. Mówiąc rytmicznie pierwszą zwrotkę, przy każdej sylabie (24) ciemną pastelą rysujemy na przygotowanej kartce pionową kreskę. Zmieniamy kolor pasteli i czynność powtarzamy. To samo ćwiczenie możemy robić podczas słuchania piosenki – podczas refrenu dzieci chodzą po sali, udając jeże:
Odklejamy kartkę i drzemy ją na podłużne paski, a następnie każdy pasek tak, aby powstały kwadraty:
Kwadraty przecinamy nożyczkami po skosie na dwa trójkąty. Tak otrzymane elementy odkładamy na późniejszy etap pracy. Każde z dzieci otrzymuje białą kartkę i obrysowuje na niej swoją złożoną dłoń – jeżeli pracę wykonuje grupa młodsza, to czynność tę może wykonać kolega lub pani:
Dzieci wypełniają obrys ręki brązową pastelą; czarną pastelą rysujemy na końcu środkowego palca kropkę, która utworzy nos, oraz naklejamy kółko z dziurkacza, które będzie okiem, domalowujemy uśmiech:
Smarujemy jeża (oprócz miejsca na pyszczek) klejem i od góry naklejamy trójkątne elementy, tworząc w ten sposób grzbiet jeża. Na ławce kładziemy zebrane wcześniej liście, zwrócone górną stroną do blatu. Na to nakładamy szary arkusz A4 i za pomocą boku żółtej kredki wykonujemy odcisk układu nerwowego liści, następnie przemieszczamy liście i zmieniamy kolory pasteli. Czynność możemy powtarzać kilka razy (jeżeli pracę wykonują małe dzieci, kartkę należy unieruchomić za pomocą taśmy malarskiej i nie zmieniać układu liści). Na wykonane tło naklejamy wyciętą sylwetkę jeża, a następnie dekorujemy całość zebranymi w parku liśćmi:
Prace wszystkich dzieci możemy połączyć brzegami, tak aby tworzyły jeden obraz.
